Need for Speed SHIFT [PC]

Herkesin bilgisayarında olurdu. Arcade ve similasyonu hep içiçe sokup oyuncuları sıkmadan bir oyun keyfi yaşatırdı Need for Speed. Oyunun içindeki küçük ayrıntılarıyla, menüsüyle hep bir hoşluk yaratıp akıllarda güzel bir yer etmiş, oyuncuların vazgeçilmez oyunlarından biri olmuştu. Daha sonra modifiye çılgınlığıyla, Fast and the Furious furyasıyla o da kendini değiştirdi ve araç içi kamerasını oyunlarından çıkarttı. İlk Underground oyununda bir farklılık, yenilik olduğu için çok sevildi bu özellik daha sonra ikincisinde de aynı duygular devam etti. Most Wanted, Carbon, Pro Street ve en son Undercover derken ipin ucu kaçırıldı ve oyun tamamen farklı bir boyuta taşındı.

Arcade desen arcade değil; similasyon desen yanından geçmez kendi çapında bir yarış oyunu oldu Need for Speed. Dağıtımcı firma en başından beri hiç değişmese de yapımcı firma sürekli değiştirilerek Need for Speed eski günlerine taşınmak istediyse de olmadı. Ama serinin son oyunu Need for Speed: Shift duyurulduğunda "Eski Gran Turismo yapımcıları bu oyunu geliştirecek." cümlesi herkes için bir umut oldu. Yine NFS’ nin şaşalı videoları ard arda geldi, ağız sulandırmaya ufaktan başladı. Ama daha önceki oyunlarda da aynı muameleye maruz kalan oyuncuların karnı toktu böyle şeylere. Oyun çıkmadan yorum yapmak, heyecanlanmak yasaktı…Ve oyun 17 Eylül 2009’da piyasalara geldi. Tüm NFS severleri mutlu edemese de onurunu kurtarmayı başarmış yorgun şavaşçı bakalım bu oyunda bizlere neler vaad ediyor?

Gran Turismo’yu bilenler bilir tamamen bir similasyon yarış oyunudur, hatta oyun kapaklarında bile şu ifadeyde karşılaşırsınız “The Real Driving Similator”. Similasyon konusunda bu kadar iddaalı bir oyunun eski yapımcıları da Need for Speed SHIFT’e el attıklarında, similasyon öğelerinin oyunda sık sık yer alacağı su götürmez bir gerçekti ki öyle de oldu. Arcade tarzına alışmış eski NFS oyuncuları alışamadılar, ısınamadılar başta ama PC’ye bu kadar paralar harcanarak gelen yegane yapımlardan biri olan SHIFT’i de bir kalemde silip atmak olmazdı. Dolasıyla başta soğuk karşılanan ancak tanıdıkça sevilen bir oyun oldu Need for Speed SHIFT.

Yüzde 70 similasyon, yüzde 30 arcade bir oyunda araçlar ve pistler olarak eskilere göre daha deneyimli gelecekti ki öyle de oldu. Oyunumuzda tam 65 araç ve 18 pist yer alıyor. Diğer similasyon ağabeylerine göre araç sayısı komik gibi gelse de (bkz.GT5) NFS için hatırı sayılır bir miktar bu. 1000 beygirlik Bugatti Veyron’la asfaltı ve kendinizi neden bu aracı yolda tutamıyorum diye ağlatırken, Yeni Megane Coupe ile de yolun keyfini çıkarmanız da mümkün kılınmış. Bu örnekler çok uçtaymış gibi görünse de aslında çok dengeli bir şekilde araçlar kategorize edilmiş. Shift’te eski oyunlarda ki hikaye kavramının yerini bir yarışçının başarı basamaklarını teker teker çıkması almış. Oyunda araçlar “Tier 1-2-3-4” diye ayrılmış. Yarışlarda yine aynı şekilde. Yani “beginner” seviyeden “exper” e doğru ufak bir yolculuk yapıyoruz. Bugatti Veyron gibi ultra performanslı araçlar 4. Seviyede yer alırken Megane Coupe gibi araçlar da 1.seviyede yer alıyor. (Oyunda hangi araçların yer aldığını merak eden eden oyunseverler tam listeye sitemizin haber arşivinden “Nfs’de yer alacak araçlar” başlığını aratarak ulaşabilirler.)

Oyunda ayrıca “Level” sistemi de yer alıyor. Yarış içinde yaptığımız hareketler ile exp puanlarını alarak seviye atlıyoruz. Bu seviye atlama esnasında da çeşitli özellikler açılıyor ve oyun size bazen belli bir miktar harşlığı da elinize şıkıştırmaktan geri kalmıyor. Oyunda level sisteminde iki tür ilerleme şekli var. “Presicion” ve “Agressive”. Biri kurallara uyan daha sakin sürücülere hitap ederken, diğeri de adından anlaşılacağı üzere agresif sürücülere yönelik exp puanları getiriyor. Bunu zaten yarış içinde yaptığınız hareketler ile kendiniz tayin ediyorsunuz. Örneğin virajlarda aracı kaydırarak dönmek, yarışmacıları yoldan çıkarmak, arkadan vurmak veya tampon tampona takip etmek “Agresif” hareketler grubunda yer alırken; belli bir yarış cizgisini takip etmek ve agresif sürüş stilinin tam tersi hareketleri gerçekleştirmek ise tam Türkçe’ si olmasa da “Efendi Sürücü” sınıfına dahil oluyor.

Oyunda davet üzerine de yarışlara katılmak mümkün. Bunlar özellikle kariyerinizde ilerlerken araç almak ve elinizde olan araca çeşitli modifikasyonlar yapmak için para kazanmada çok faydalı yarışlar olarak kendini sevdiriyor. Ayrıca o an paranızın az olması nedeniyle kullanma şansına sahip olmadığınız araçları kullanmanıza da imkan sağlıyor. Bu yarışlara davet edilmeniz de yine Shift’e getirlien “Yıldız yani Star” sistemiyle mümkün. Oyunda podyum finishleri size pozisyonunuza göre 3 yıldıza kadar yıldız kazandırırken, çeşitli ekstra görevler de yine bu yıldızlara yenisini eklemekte yardımcı oluyorlar. Böylelikle toplam yıldız seviyenize göre de yeni yarışlara ve yeni seviyelere ulaşıyorsunuz. Bir nevi yarış oyununun içine de RPG öğeleri eklenmiş diyebiliriz.

Oyunu kontroller olarak el alışkanlığınıza ya da imkânlarınıza göre bir klavyeyle, analogla ya da bir direksiyon ile oynamak mümkün. Ancak siz de takdir edersiniz ki içerisinde fazlasıyla similasyon özellikleri yer alan bir oyunu direksiyonla oynamak en keyiflisi ve en uygunu olacaktır. Ben Shift’i test ederken Logitect Momo Racing direksiyon kitini kullandım. 270 derecelik dönme açışıyla tam bir similasyon keyfi yaşatmasa da (bkz. Logitech G25) klavyeden de çok önde olduğunu söyleyebilirim.

Oyunda seslere ayrı bir parantez açmak istiyorum. Gerçekten de sesler müthiş.
Güzel bir ses sistemiyle, 5+1 ses sistemlerinizin arka 2 hoparlörü hemen bilgisayar koltuğunuzun arkasında olursa özellikle, gerçekten kendinizi bir yarış arabasının içinde hissediyorsunuz. Ama aşırı volume’lerde baş ağrısı yan etkiler arasında görülebilmekte benden uyarması :) Grafikler için çok kötü olmasa da birkaç eleştirim olacak. Öncelikle oval, tam köşeli olmayan yüzeyler de Anti-alising full olsa dahi köşeli yapılar can sıkıyor. En basit örneği araç direksiyonunun kçeli olması. Onun haricinde optimizasyon da çok başarılı olmamış. Shift’e eş değer bir oyunu çok rahatlıkla oynarken, yer yer bu oyunda takılma sorunuyla karşılaşmanız mümkün. Onun haricinde çevre modellemeleri, diğer oyunlara keza araç modellemeleri, çok aşırı olmasa da göze hoş gelen araç içi modellemeleri, güneşin oyuna etkisi ve kaza anında ekranda oluşan adrenalin etkisi, kalp atışlarının size kadar gelmesi çok hoş.

Oyunun menüsüne de ayrı bir başlık açmak gerekirse, diğer oyunlardan tamamen farklı bir yapıya gidilmiş ve menüye hakim olan siyah ve diğer açık renkler çok karizmatik bir menü oluşturmuş. Forza da Gran Turismo’da yer alan menüye benzetilmiş biraz.

Oyunda yarışlara, yarışmaya doyacaksınız desem abartmış olmam çünkü oyun kolay kolay bitirmek mümkün değil. "Nfs World Tour" ile son bulan oyunda bu seviye yarışlarda yeteneklerinizi bir hayli zorlayacaksınız. Ayrıca yetenek demişken, oyunun kontrol ayarlarından asistan kontrolleri de açarak veya kapayarak, azaltarak veya arttırarak yarış keyfini daha üst noktalara taşımak mümkün. Bir dip not olarak da araçların içini merak eden oyun severler num pad tuşlarını kullarak araç içi kamerasını hareket ettirebilirler. Ancak yarış sırasında aynalara bakmak için kullanayım diye yeltendiğim bu özellik bariyerlerle yakın temasla son buldu bunu da söylemeden edemiyeceğim.

Son olarak Need for Speed SHIFT, adı gibi yarış tabiriyle, Nfs'nin eski hayal kırıklığı oyunlarına göre beklentileri bir vites yükseltmiş. Modifiye severlere çok aşırı bir modifiye imkanı sunmasa da araç içini dahi geliştiren modifiye paketleriyle bu duyguyu da tatmin etmiş. Underground serilerinden sonra “Cockpit Cam” uygulamasını geri getiren Shift satış rakamlarıyla da iyi bir iş yaptıklarının geri dönüşü almış oldular. Efsane geri döndü desek yeridir galiba. Yarış severler ve vefalı Nfs oyuncularının mutlaka denemesi gereken bir yapım Shift. Herkese bol oyunlu günler…

Not: Bu eleştiri yazımı yaklaşık 2 ay önce kaybettiğim Büyükbabama ithaf ediyorum. Mekanın cennet olsun Büyükbaba, nur içinde yat…

Daha önceki çizgisinden oldukça farklı bir şekilde devam ediyor NFS serisi, bazı kullanıcıların, Need for Speed can çekişiyor, sürekli şekil değiştiriyor, nidalarına rağmen bu seride NFS adına yakışır bir oyun hazırlamışa benziyor. Artık sokak yarışından pistlere dönüş yapıyoruz ve simulasyon/arcade karışımı (derecesi sizin oynama kabiliyetinize bağlı olarak değiştirilebiliyor) yarışlarda rakiplerimizi alt etmeye çalışıyoruz. Oyun tam olarak simulasyon sayılmasa da tüm yardımcı özellikleri kapattığımız zaman oynanış gerçekten zorlaşıyor. Grafiklere bakacak olursak tüm özellikler açıkken oldukça güzel görünüyor ve araç içi oynanış kusursuz. Hız arttıkça gelen blur efekti oyunun arcade tarafını yansıtıyor ancak eğlenceye katkısı var. Kazalar esnasında ekranın bulanıklaşması ise, yapılan kazanın gerçekte pilota olan etkisi olarak, oyuna güzel bir şekilde yansıtılmasını sağlamış. Yarış oyunu müptelası olanların zaten mutlaka denemesi gereken bir yapım olan Need for Speed: Shift'i diğer oyunculara da mutlaka tavsiye ediyorum :)